Voordat De Tuutefluiters werden opgericht, was er al eens een poging gedaan om in Middelbeers een carnavalsvereniging te starten. Deze poging vond plaats bij Café De Doornboom, maar was niet succesvol. Wel ontstond hieruit een comité dat de kinderoptocht ging organiseren. Tijdens een buurtfeest in de Putstraat werden vervolgens nieuwe plannen gemaakt voor een eigen carnavalsclub.

​

Op 13 juni 1968 zaten Koos Michelbrink en Jan Schellens aan de bar van het café van Kees en Marieke van Hoof te praten over het oprichten van een carnavalsvereniging in Middelbeers. Kees de Kroon, Kees de Jong, Bart van Roy en Ad van Es waren meteen enthousiast over het idee. Er hoefde dan ook niet lang te worden overlegd. Kort daarna vond de eerste vergadering plaats en was de carnavalsclub een feit.

​

De meeste initiatiefnemers hadden nog geen ervaring met het organiseren van carnaval. Koos Michelbrink en Kees de Jong hadden dat wel, omdat zij in hun vorige woonplaats al betrokken waren geweest bij een carnavalsvereniging. Daarom kregen zij direct een plek in het bestuur.

Om meer te leren over het organiseren van carnaval, gingen Koos Michelbrink, inmiddels benoemd tot voorzitter, en Kees van Hoof op bezoek bij een carnavalsvereniging in Moergestel. Koos kwam oorspronkelijk uit Hoogeloon en kende daar iemand van carnavalsvereniging De Lappelekkurs. Deze vereniging had net nieuwe kleding aangeschaft. Daardoor kon de kleding van de Hoogeloonse club voor een klein bedrag worden overgenomen.

​

Alles leek goed geregeld, totdat er een prins gekozen moest worden. Niemand wilde deze rol op zich nemen. Ook daarvoor werd een creatieve oplossing gevonden. Er werd besloten dat degene die het prinsenpak het beste paste, de eerste prins van Middelbeers zou worden.

Dat bleek Piet Smulders te zijn. Hij werd de eerste prins en kreeg de naam Prins Putmik. Net als tegenwoordig werd de uitslag streng geheim gehouden. Dat was maar goed ook, want anders had het carnavalsfeest misschien niet door kunnen gaan.

De nieuwe carnavalsclub had inmiddels een prins, maar nog geen naam. Daarom mochten de leden ideeën insturen. Het voorstel van Elly van Hoof werd gekozen. Zo ontstond de naam: De Tuutefluiters.

​

Niet lang daarna stond het eerste 11-11-bal voor de deur. Voor het eerst moesten prins en raad officieel in hun carnavalskleding verschijnen. In het kleine zaaltje van het café bereidden zij zich daarop voor. Het duurde uren voordat iedereen klaar was en naar buiten durfde te komen. Toen Prins Putmik en zijn raad uiteindelijk verschenen, zorgde dat voor veel hilariteit. Vooral Prins Putmik trok de aandacht met zijn witte maillot en pofbroek.

 

Omdat de vereniging nog nauwelijks geld had, werd een carnavalskrant uitgegeven. Dit werd de eerste belangrijke bron van inkomsten. Brouwerij De Kroon-Rombouts gaf het goede voorbeeld met een paginagrote advertentie. Daarna volgden ook andere ondernemers uit Beers. Toch bleef het budget beperkt en werd er zo zuinig mogelijk gewerkt.

Veel materialen werden daarom zelf gemaakt. Bart de Roy sloeg de eerste medailles uit koper. Ook de eerste scepter was eenvoudig van opzet. Deze bestond uit een stuk bezemsteel dat zilver werd gespoten en versierd met enkele steentjes.

​

In februari 1969 vierde Middelbeers voor het eerst carnaval met een eigen vereniging. De Tuutefluiters hadden inmiddels een prins, een volledige raad van elf en ondersteuning van de hofkapel van Henk Colsters. Het werden hele mooie en gezellige carnavalsdagen in Café de Zwaan, de residentie van De Tuutefluiters.

​

​